De bruidsbloem (Spiraea x vanhouttei) is een middelgrote tot grote struik met een opgaande of brede groeiwijze en veel dunne takken, die de plant een lichte en elegante uitstraling geven. Ze wordt meestal ongeveer 1,5–2 meter hoog en 0,9–1,2 meter breed.

In mei is de struik rijkelijk bedekt met kleine, witte bloemen die in dichte, ronde trossen aan jonge takken groeien. De bloemen hebben een milde geur en geven de tuin een heldere en opvallende uitstraling. Na de bloei ontwikkelen zich kleine, droge zaaddozen die in de trossen blijven zitten.

De bladeren zijn klein, gelobd en groen met gezaagde randen. In de herfst krijgen de bladeren gouden en oranje tinten, wat de struik decoratief maakt gedurende het hele groeiseizoen.

De plant gedijt het best in de zon of halfschaduw en in goed doorlatende grond. Ze is volledig winterhard en verdraagt snoei, waardoor ze geschikt is als solitaire struik, in groepen of als gesnoeide haag. Bij het planten wordt aangeraden te bewateren en eventueel de grond te verbeteren om een goede wortelgroei te bevorderen.

De stermagnolia (Magnolia stellata) is een langzaam groeiende struik of kleinere boom met een brede, ronde en vaak meerstammige groeiwijze. Hij wordt typisch 2–3 meter hoog en bijna even breed.

In maart en april is de plant bedekt met vele witte, licht geurende, stervormige bloemen die verschijnen voordat de bladeren uitlopen. Na de bloei ontwikkelen zich grote, matgroene bladeren die de hele zomer een frisse uitstraling geven.

In de herfst krijgen de bladeren een lichtgele kleur voordat ze afvallen. De plant gedijt het best op een beschutte plek in diepe, humusrijke maar goed doorlatende grond. Hij verdraagt zowel zon als halfschaduw, maar mag niet te veel aan wind worden blootgesteld.

De stermagnolia wordt vaak gebruikt als solitaire plant of als onderdeel van sierstruikbeplantingen, waar hij vroege bloei en een harmonieuze uitstraling gedurende het hele groeiseizoen brengt.

De sneeuwbal, wetenschappelijk bekend als Viburnum opulus 'Roseum', is een brede en stijfgetakte struik met hangende takken. Hij wordt meestal 2–3 meter hoog en bijna even breed, wat hem een opvallende en ronde vorm in de tuin geeft.

De struik staat vooral bekend om zijn grote, bolvormige bloeiwijzen die bestaan uit witte, steriele bloemen. De bloei vindt plaats in mei–juni en geeft een opvallend, bijna sneeuwbalachtig uiterlijk, waaraan de plant zijn naam dankt.

De sneeuwbal gedijt het best in gewone tuingrond en doet het goed in zowel zon als halfschaduw. Hij is volledig winterhard en vereist weinig onderhoud, wat hem geschikt maakt voor zowel particuliere tuinen als grotere aanplantingen.

Na de bloei ontwikkelt de plant rode vruchten, en de bladeren krijgen in de herfst een bronskleurige tint. Hij kan worden gebruikt als solitaire plant, in groepen of als onderdeel van struikbeplantingen, waar hij structuur en seizoensvariatie toevoegt.

De grijze dwergmispel (Cotoneaster franchetti) is een grotere, dicht vertakte struik met hangende takken die de tuin een natuurlijke en lichte uitstraling geven. Na verloop van tijd ontwikkelt hij zich tot een omgekeerde piramidevorm wanneer hij de ruimte heeft om vrij te groeien.

De bladeren zijn ovaal, 4–5 cm lang en hebben een karakteristieke grijsviltige onderkant, wat de plant een zilvergroene tint geeft. In de herfst krijgen de bladeren mooie kleuren, en op beschutte plaatsen kunnen veel bladeren de winter overblijven.

In juni is de struik bedekt met vele kleine roze bloemen die bijen en andere bestuivers aantrekken. Later in het seizoen vormen zich kleine donkerrode bessen die tot ver in de winter blijven en als voedsel voor vogels dienen.

De plant gedijt het best in voedzame, goed doorlatende grond en verdraagt zowel zon als schaduw. Het is zeer duurzaam en geschikt als solitaire plant, haag of windscherm, zelfs op meer blootgestelde locaties.

De dwergbloedpruim (Prunus x cistena) is een langzaam groeiende struik die typisch ongeveer 2 meter hoog en breed wordt. Hij heeft een compacte en opgaande groeiwijze, wat hem geschikt maakt als solitaire plant of in groepen.

De bladeren zijn donker paarsrood of bronskleurig en bieden een sterk contrast in de tuin gedurende het hele groeiseizoen. In mei bloeit de struik met delicate lichtroze bloemen die later wit worden en een lichte en elegante uitstraling geven.

De plant gedijt het beste in volle zon of halfschaduw en geeft de voorkeur aan voedzame, goed doorlatende grond. Hij is volledig winterhard onder Deense omstandigheden en vereist weinig onderhoud.

De dwergbloedpruim wordt vaak gebruikt als contrastplant in vaste planten- en struikbeplantingen, waar de donkere bladeren de kleuren van de omringende planten accentueren.

De dwergwilg (Salix helvetica) is een compacte sierstruik met een kleine, ronde en breed groeiende kroon. Hij is geënt op stam op de uiteindelijke hoogte, wat hem een karakteristiek uiterlijk geeft in beplantingen.

Jonge bladeren en scheuten zijn witbehaard, wat de plant vroeg in het seizoen een zilvergrijze tint geeft. Later krijgen de bladeren een grijsgroene tint, die een rustige contrast vormt met de omgeving.

De plant gedijt het best in volle zon of lichte halfschaduw en geeft de voorkeur aan vochtige, maar goed doorlatende grond. Hij verdraagt geen langdurige droogte, maar is verder volledig winterhard onder Deense omstandigheden.

De dwergwilg is bijzonder geschikt als bodembedekker in tuinen en parken, waar hij een lage, dichte begroeiing kan vormen. Hij kan ook worden gebruikt als decoratieve solitaire plant in kleine perken of potten.